Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2008

Κάλι δεν είναι μόνο μία

Βέβαια, φίλος. Υπάρχει και η Κάλι Καρατζά, η συγγραφεύς που διαφημίζει το Αλτερ. Στο χώρο της μουσικής ωστόσο μέχρι προχτές θεωρούσα την Κάλι Μινόγκ μία και μοναδική. Μέχρι που έπεσε το τηλεφώνημα. Ελα φίλος, είπε η γνωστή φωνή. Ψάχνω ένα τραγούδι, και δεν μπορώ να το βρω με τίποτε. Δεν ξέρω ποιος το λέει, ούτε τον τίτλο, και τη μελωδία την έχω ξεχάσει. Θυμάμαι μόνο ότι το τραγουδάει μια γκόμενα και λέει κανα δυο φορές got no use... Μπορείς μήπως να με λύσεις το πρόβλημά μου; Ρίχτηκα με τα μούτρα στην αναζήτηση. Αρχικά δεν έβρισκα τίποτε. Μετά ήμουν 99,9% σίγουρος ότι επρόκειτο για κάποιον θρύλο των blues, τον T-Bone Walker, που τραγουδάει ντουέτο μια τύπισσα το "Got no use for you".

gotnouseforyou.mp3



Ομως είχα παραβλέψει ότι η φωνή στο τηλέφωνο δύσκολα θα ενδιαφερόταν για κάτι τόόόσο ρετρό. Σίγουρα έψαχνα για κάποια τρέντι φρεσκαδούρα... Και την βρήκα: Kylie Auldist λεγεται η κυρία, επίσης από την Αυστραλία! Ο δίσκος της, που κυκλοφορεί φέτος, λέγεται The Bamboos Present: Kylie Auldist, "Just Say" Album. Και είναι πολύ-πολύ ενδιαφέρων, δροσερός και αναζωογονητικός... Ιδού το κομμάτι-άγιο δισκοπότηρο, το "Νο Use".

05 Kylie Auldist -...


Ανευ λοιπών συστάσεων

Ο Yann Tiersen δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Πριν από κάποια χρόνια, θυμάστε, είχε γίνει πανικός με το βαλς της Αμελί. Αυτές τις μέρες, κυκλοφορεί ο νέος του δίσκος με τίτλο Tabarly (τι εστί Ταμπαρλί; Διαβάστε εδώ). Και μην περιμένετε από μένα σχόλια αν είναι καλός ή όχι. Ακούστε μόνο το ηχητικό δείγμα που ακολουθεί.

04 - yann tiersen ...


Αλλωστε πρόκειται για ένα είδος μουσικής πολύ μακριά από τα συνηθισμένα μου ακούσματα, το οποίο δεν το πολυκαταλαβαίνω. Οταν πριν από κάποια χρόνια είχε χρειαστεί να προσπαθήσω να "βγάλω" στο μπάσο τη μελωδία του βαλς της Αμελί, μου είχε φύγει το καφάσι. Δύσκολα πράγματα για κάποιον που έχει συνηθίσει τρεις ακόρντα και πανκ ρυθμούς. Ξανακούγοντας την "Ηλεκτρική Αμελί", όπως την είχαμε πει τότε, διαπιστώνω ότι σίγουρα στο "ρεφρέν", τεσπά τη μελωδια στο μέσο του κομματιού, τα έχω κάνει θάλασσα. Δεν βαριέσαι... Ποτέ δεν είναι αργά για λίγη γελοιοποίηση. Ακολουθεί η "Ηλεκτρική Αμελί". Ελπίζω ο κ. Τιέρσεν να μην έχει την ατυχία να την ακούσει ποτέ.

electric amelie.mp...


Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

H εμπειρία του Ζαν Πολ Σαρτρ στις ιπτάμενες καλόγριες


Λοιπόν, έχει πλάκα να εργάζεσαι σε δίκτυο. Σαφώς οι κινήσεις σου παρακολουθούνται ανά πάσα στιγμή (ή τουλάχιστον υπάρχει αυτή η δυνατότητα), απ' την άλλη όμως μπορείς να σκαλίσεις τους φακέλους απρόσεκτων συναδέλφων σου που δεν έχουν βάλει κωδικό πρόσβασης στα έγγραφά τους. Με αυτόν τον τρόπο, μόλις πριν από λίγο, βρέθηκα μπροστά σε ένα φάκελο με ένα δίσκο κάποιου David Yetton, τον οποίο δεν γνώριζα. "Δεν γαμιέται", είπα μέσα μου, "ας τον ακούσω". Και τον ακούω. Ενδιαφέρων είναι. Ακουστικός, βελούδινος, με ψιλοπαθιάρικη φωνή κατά διαστήματα, για την ώρα καλά πάει. Αυτό που μου κίνησε περισσότερο το ενδιαφέρον ηταν όσα βρήκα στο διαδίκτυο σχετικά με τον Yetton και το προηγούμενό του συγκρότημα, που ηχογραφούσε στη θρυλική νεοζηλανδέζικη εταιρεία Flying Nun, με το όνομα The Jean Paul Sartre Exprerience, μέχρι που κάποιο απ' αυτά τα ιδρύματα που κληρονομούν το δικαίωμα να διαχειρίζονται το πνεύμα και το έργο κάποιου σπουδαίου αντρός, χωρίς ωστόσο να έχουν κληρονομήσει ίχνος της πνευματικότητάς του, αποφάσισε να κάνει μήνυση στο συγκρότημα προκειμένου να αλλάξει το όνομά του σε JPS Experience, και να μπορεί ο μεγάλος υπαρξιστής φιλόσοφος να αναπαύεται ήσυχα.

Δείτε και ακούστε το Breathe, των JPS Εxperience.



Η ζανπολσαρτρική εμπειρία του κ. Yetton στις ιπτάμενες καλόγριες λοιπόν γέννησε ένα τέτοιο, διόλου άσχημο, ηχητικό αποτέλεσμα.

02 - DAVE YETTON -...

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2008

Bathers: Μην τους φάτε, μην τους κοιτάτε, ακούστε τους

Σήμερα τ' απόγεμα ήταν υπέροχα έξω. Σαν χειμώνας. Αλλά και μέσα, καθισμένος όπως ήμουν κάτω απ' το αρκουδίσιον, σαν χειμώνας ήταν. Έξω απ' το παράθυρο τα πάντα είχαν γκριζάρει: Οι γερανοί του λιμανιού, η θάλασσα, τα λιγοστά δέντρα, το μπετό -ουπς, αυτό πάντα γκρίζο ήταν. Καταπληκτικός καιρός, ό,τι πρέπει για όσους σαν κι εμένα σιχαίνονται το καλοκαίρι και υποφέρουν στα καυτά τσιμέντα των αστικών κέντρων. Χαλάστρα για τους λουόμενους.
Είπα “λουόμενους” και θυμήθηκα τους Bathers.
Και πόσο ταιριάστα ακούγονται αυτήν
την ώρα, με αυτόν τον καιρό και με αυτά τα χρώματα.

Οχού, βαριέμαι να γράφω γιατί με αρέσουν οι σκοτσέζοι, χαμηλότονοι και λυρικοί Bathers. Αντί να διαβάζετε το γιατί, ακούστε το τραγούδι στο τέλος του ποστ. Και αν σας αρέσει, τραβάτε εδώ, για να κατεβάσετε όλο το δίσκο "Lagoon Blues". Και βαριέμαι να εξηγώ γιατί κότσαρα αυτούς τους πίνακες αριστερά του πόστ. Δεν είναι δύσκολο να το φανταστείτε, καμόν: Τιτλοφορούνται "Bathers" και αυτοί.


Οι τρεις αυτοί αριστερά είναι του κατά σειρά εμφάνισης του Σεζάν, του Ρενουάρ και του Γκογκέν, τους οποίους όπως σωστά έχετε υποψιαστεί, δεν τους γνωρίζω κι από χτες...
Ωστόσο είμαι όλγουεηζ γουίλιγκ του λερν.





Σάββατο, 26 Ιουλίου 2008

Φάτε και ακούστε γκασπάτσο


"Ψάξε βρες οτιδήποτε από Gazpacho, θα σ' αρέσουν", ήταν η προτροπή του φίλου μου του GT. Κι επειδή τους φίλους μου πάντα τους ακούω, έψαξα, βρήκα, κατέβασα και με άρεσαν. Ομως αυτό το γκασπάτσο κάτι μου θύμιζε. Εκανα λοιπόν μια deep regression hypnosis και ο Μανουέλ Βάθκεθ Μονταλμπάν παρουσιάστηκε να με συμβουλέψει: "Ασε στην άκρη, μαρικόν, τους Σελίν, τους Μπάροουζ και τους λοιπούς ανόητους που διαβάζεις, και τράβα στη βιβλιοθήκη του χολ. Στο μεσαίο ράφι, αριστερά, δίπλα στα βιβλία του Ετσαβαρία, έχεις τα δικά μου. Ανοιξε τις 'Θάλασσες του Νότου' και θα γίνεις σοφότερος". Είπαμε, τους φίλους μου τους ακούω. Διαβάζω στη εβδομηκοστή όγδοη σελίδα του βιβλίου: "... η Ισπανία δεν δημιούργησε καμία σπουδαία ζεστή σούπα, αν εξαιρέσει κανείς τα βραστά. Αντίθετα, έχει την πιο σημαντική κουζίνα του κόσμου όσον αφορά τις κρύες σούπες. Υπάρχουν τόσες ποικιλίες μαγειρέματος του γκασπάτσο όσες και του ρυζιού".
Στην υποσημείωση αριθμός 41 μαθαίνω ότι το γκασπάτσο είναι κρύα ανδαλουσιάνικη σούπα με βάση την ντομάτα, το κρεμμύδι, το αγγούρι και το ψωμί (ενδιαφέρον ακούγεται).
Οι Gazpacho, απ' το Όσλο της Νορβηγίας, ακούγονται με εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον. Το ίδιο το συγκρότημα χαρακτηρίζει τη μουσική που παίζει "different music", χαρακτηρισμός αν μη τι άλλο εύστοχος. Ενα κράμα progressive rock, art rock, που δύσκολα θα αφήσει αδιάφορους και τους φίλους του post rock. Στο απίστευτης ομορφιάς και δεκατριών λεπτών διάρκειας "Massive Illusion" θυμίζουν αρχικά early 70s μπαλάντες, και σιγά-σιγά το ψυχεδελίζουν το πράγμα μέχρι που ξαφνικά στα περίπου τρεισίμισι λεπτά φέρνουν στο μυαλό τον τρόπο με τον οποίο ο Nick Cave συνδιαλλέγεται φωνητικά με τους Bad Seeds, στο The Good Son, και περιμένεις να ακούσεις τα λόγια "One more man gone, one more man is gone"... Στο μέσον του κομματιού ακούγονται ισάξιοι κάθε βρετανικού σύγχρονου ίντι σχήματος που έχει επηρεαστεί από το Ok Computer, ενώ απολύτως ταιριαστό -στα επτά λεπτά- το σόλο της κιθάρας, που θα δώσει τη σκυτάλη σε ένα παντελώς κλασικίζον σχήμα από βιολί και πιάνο που θα οδηγήσει το τραγούδι προς το φινάλε. Επος, όνομα και πράμα.


05 Massive Illusio...

Περαστικά!


Στο δικό μου μικρόκοσμο τα τρία πιο χορευτικά κομμάτια ever είναι το "The Snake" του Αλ Γουίλσον , το "The only one I know" των Charlatans και το "Born Slippy" των Underworld. Αυτό το τελευταίο μάλιστα αδυνατούσα ποτέ να το φανταστώ όχι ρεμιξαρισμένο ή διασκευασμένο αλλά πλήρως ανακατασκευασμένο.

Και όμως. Οι Get well soon, στο δίσκο τους "Rest now weary head, you will get well soon", ανατρέπουν πλήρως τη δομή του τραγουδιού. Και να ήταν μόνο αυτό! Με έναν υπέροχα μελωδικό τρόπο καταφέρνουν να θυμίζουν -ταυτόχρονα- τις καλύτερες στιγμές των Radiohead, των Arcade fire, των National, ακόμη και των Beirut. Μια δισκαρά από το πουθενά που ακούγεται απνευστί, από την αρχή έως το τέλος. Εχω πάθει κολούμπρα, σε τέτοιο βαθμό που δεν ξέρω ποιο απ΄ τα τραγούδια τους να αναρτήσω: Το Christmas in adventure parks; Το If this hat is missing; Το You/Aurora/You/Seaside; To Witches! Witches! Rest Now In The Fire; (τα λινκ οδηγούν στα αντίστοιχα βίντεο στο γιουτιούμπ)

Ας είναι. Αφού αρχικά με εντυπωσίασε η διασκευή στο Born slippy, ας θυμηθώ πρώτα την εκτέλεση των Underworld και μετά ας ξανακούσω αυτήν των Get Well Soon.






Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2008

Δεν έχω υπόψη ούτε μια Kim που να μη με αρέσει


Πολύ με αρέσει που τα τελευταία γκρουπάκια στα οποία αναφέρομαι με δίνουν αφορμή για να ανεβάζω φωτογραφίες όμορφων γυναικών.

Αριστερά, οι περισσότεροι θα την αναγνωρίσατε, η αμερικανίδα ηθοποιός Kim Novak (Vertigo, Αλφρεντ Χίτσκοκ).

Προφανώς, παρότι πλέον στην τρίτη ηλικία, η κυρία Νόβακ παρακολουθεί από κοντά τις μουσικές εξελίξεις στο χώρο της ροκ, ειδάλλως δεν εξηγείται πώς, πέρυσι, πήρε πρέφα την ύπαρξη ενός γερμανικού συγκροτήματος με το όνομα Kill Kim Novak. Η προσβολή ήταν πολύ βαριά για να τη χωνέψει -όπως και τις άναρθες κραυγές του συγκροτήματος, εδώ που τα λέμε- η ευαίσθητη Kim.




Ετσι, τους απείλησε με δικαστικά μέτρα, αν δεν άλλαζαν το όνομά τους. Οπερ εγένετο, και από τους Kill Kim Novak γεννήθηκαν οι Αndorra~Αtkins (επίσης με ειδίκευση στις άναρθρες κραυγές).

Και τώρα μια σημαντική αποκάλυψη που θα αλλάξει τη ζωή σας. Το ποστ αυτό έχει ως κεντρικό θέμα όχι την αμερικανίδα Kim Νovak, όχι τους γερμανούς Kill Kim Novak (μετέπειτα Αndorra~Αtkins) αλλά τους γάλλους Kim Novak, σκέτο, τους οποίους μάλλον δεν θα μηνύσει η κυρία Νόβακ, καθότι με το μελωδικό new wave-post punk που παίζουν δεν νομίζω πως την προσβάλλουν, κάθε άλλο μάλιστα. O φετινός δίσκος των Kim Novak ονομάζεται Luck and Accident και περιέχει ωραιότατα τραγουδάκια σαν και αυτό.




Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2008

Μισό λεπτό, να σας εξηγήσω, λέμε

Σκαλίζοντας απεδώ κι απεκεί στο δίκτυο σχετικά με τη Robin McKelle, μια τύπισσα βγαλμένη θαρρείς απ' τις μεταπολεμικές big jazz bands, άκουγα ταυτόχρονα το Bei Mir Bist Du Schon (μτφ: παρακαλώ αφήστε με να σας εξηγήσω), απ' τον πρώτο της δίσκο "Introducing" (2006). Πρόκειται, σύμφωνα με το Wiki, για ένα πολύ δημοφιλές γίντις τραγούδι, που γράφτηκε το 1932 και έκτοτε έχει διασκευαστεί κατά κόρον. Στο γιουτιούμπ μπορεί κανείς να βρει αρκετές εκτελέσεις του. Ιδού μερικές απ' αυτές:

Των Waldec



Των Andrews Sisters



Απ' τις Puppini Sisters



Και αυτήν που για την ώρα προτιμώ, απ' την πολύ σπουδαία Robin McKelle:



Θέλω να γίνω ο Φιλιππινέζος σου (α να χαθείς σαχλέ)

Η κοπελιά είναι η Σαρα Μάρκο, τραγουδίστρια των Taken By Cars, του πρώτου συγκροτήματος απ' τις Φιλιππίνες που είχα την τύχη να ακούσω.
Εκτός από καλλίγραμμη, έχει και ωραία φωνή, ενώ ο δίσκος τους, Endings of a new kind, είναι ένα απολαυστικό δείγμα electro pop αλλά μια υπόγεια όσο και γερή δόση παλιού καλού new wave, όπως φαίνεται στα καταπληκτικά και παντελώς κιουράδικα πλήκτρα του "uh oh".



Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2008

Θέλω να γίνω το ακορντεόν σου


Πεθυμήσατε τους Pogues;
Zydepunks!
Σας αρέσει το balkan beat;
Zydepunks!
Σας αρέσουν και τα κέλτικα;
Να το ξαναπώ; Zydepunks!
Βρε μήπως σας αρέσει και το πανκ;
Δεν θα το ξαναπώ: Zydepunks!
Απ' την πολύπαθη Νέα Ορλεάνη, της μεγάλης μουσικής παράδοσης, ένα συγκρότημα μούλτι κούλτι (εχουν τραγουδήσει μέχρι στιγμής σε έξι διαφορετικές γλώσσες).
Η εικονιζόμενη είναι μέλος του συγκροτήματος, κι αυτό συγκαταλέγεται φυσικά στα πλεονεκτήματά τους...
Ο καινούργιος τους δίσκος, Finisterre, θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο.
Μέχρι τότε, πιείτε και δώστε του αγγέλου νερό της φωτιάς: Angel Whiskey.

02 Angel Whiskey.m...



Νιφάδες χιονιού καλοκαιριάτικα;

Snowflake Midnight είναι ο τίτλος του επερχόμενου νέου δίσκου των Mercury Rev. Και απ' ό,τι διαβάζω εδώ (όπου επίσης θα βρείτε πληροφορίες και για το Strange Attractor, έναν δίσκο που θα διανέμουν δωρεάν μέσω διαδικτύου οι Rev από Σεπτέμβρη), πρόκειται περί δισκάρας...

Ιδού ένα ηχητικό δείγμα:

06 - runaway raind...

Η φωνή της οργής ενάντια στη μηχανή επιστρέφει ως λιοντάρι

Εφηβεία: Fuck you I won't do what you tell me.
Ε, επέστρεψε επιτέλους ο Ζακ ντε λα Ρόκα.
Μαζί του ο Τζον Θίοντορ, ο απίστευτος ντράμερ των εκπληκτικών Mars Volta.
Κι επιμένουν: Καλύτερα μια μέρα σαν λιοντάρι παρά μια ζωή πρόβατο.
Περισσότερα: Εδώ κι εδώ.

One Day As a Lion - Last Letter, απ' το ομώνυμο ep τους.


03 One Day As A Li...

Then we sat on our own star pt2

Κάθε τέλος μια αρχή, ας ξανακαθίσω στ' αστέρι μου.