Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Ένας χρόνος χωρίς



πω ρε φίλε, ένας χρόνος χωρίς νικοτίνη;

Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Φούσκα



Οταν ήμουν μικρότερος, είχα γράψει ένα άρθρο για την ποπ μουσική, το οποίο δεν δημοσιεύτηκε ποτέ πουθενά. Σε αυτό το άρθρο έλεγα το εξής: η ποπ μουσική είναι μια ροζ τσιχλόφουσκα στο στόμα μιας 16χρονης που περιμένει βαριεστημένα μέσα στο κρύο το λεωφορείο για να πάει φροντιστήριο.

Σήμερα, που έμαθα κι άκουσα για τους δικούς μας Le Page, τη θυμήθηκα αυτήν την αποψάρα στην αρθράρα μου.

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

24 (ή πώς να ηχογραφήσετε το δικό σας King of Limbs μέσα σε μία ημέρα)

Ακου να δεις τι σκεφτήκανε οι τύποι, Ρομπότανιστς τούς λένε. Με το που βγήκε το κινγκ οβ λιμπζ των Ραδιοκέφαλων καθίσανε και μέσα σε 24 ώρες ηχογραφήσανε το ίδιο αλμπουμ και το προσφέρουν και δωρεάν σε όποιον έχει την επιθυμία να γίνει κάτοχος μέσα σε λίγες ημέρες δύο Κινγκ οβ λιμπζ. Περισσότερα (μαζί με τα σχετικά λινξ για το κατέβασμα) εδώ.

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Σε επαναλμβανόμενες μεγάλες δόσεις...



...γιατί μας πονάνε τα μυαλά μας, λέμε.

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Σακ και Σεμπάστιαν



Χιλιάδες τέτοια έχουν γραφτεί και -μάντεψε τι;- όλα με αρέσουν

Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Αυτό που λένε highly anticipated

Πώς και πώς τον περίμενα τον νέο δίσκο των Those Dancing Days. Ακουσα μόλις αυτό το τραγούδι. Αν είναι και ο υπόλοιπος δίσκος, τότε μιλάμε για πολύ σπουδαία πράγματα.

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Αγάπη,



ρε μουνιά

Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Ευτυχία




Γαμάτο; Πώς θα γίνει να βρούμε κάνα δισκάκι του Τζέημς Απόλο ρε παιδιά;

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Δευτέρα, 7 Φεβρουαρίου 2011

Δεύτερη στη σειρά ανάλογη ανάρτηση;

Δεν υπήρξα ποτέ φανατικός κι από τότε που έμπλεξα με τα "ίντι" και τα "αλτέρνατιβ" οι δίσκοι των Θιν Λίζυ αλλά κι οι δικοί του (φωτογραφία) μαζεύαν σκόνη. Χτες μόλις έμαθα ότι πέθανε στον ύπνο του ο Γκάρυ Μουρ, νεότατος, θυμήθηκα μιαν εκδρομή στο γυμνασιο που έπαιζε στο κασετόφωνο της καγκουροπαρέας κάτι χέβι μέταλ που προκαλούσε πονοκέφαλο, μέχρι που, σαν τσόντα θαρρείς, μπήκε το cold day in hell που στα αυτιά μου έμοιαξε με παράδεισο.
Δεν ξέρω αν πηγαίνουν πουθενά οι αθρώποι όταν πεθαίνουν. Αλλά αν πηγαίνουν, τότε ίσως ο Γκάρυ Μουρ να ξανατζαμάρει με τον Φιλ Λάινοτ.

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011