αμιίνα, το ποστάρω πριν το καλακούσω καν

τραστγιου

κουλ κουλ κουλ

ναι

Ο Μικ Χάρβι διασκευάζει ένα από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια όλων των εποχών, αυτό που ένας στίχος του είναι το όνομα αυτού του ιστολόγιου

E, αφού το συνεχίζει ο GT, πάρε κάτι κι από μένα

Άστραψε και βρόντηξε...

Δεν γράφω τίποτε εξυπναδίστικο. Ό,τι είχα να το πω το είπα στον τίτλο του ποστ. Αυτά είναι εννιάμιση λεπτά μαγείας, που μόνο η μουσική μπορεί να δώσει. Σε όποιον αρέσει. Άντε μπράβο...

ΥΓ. Σόρρυ, αλλά έχω νεύρα με άλλα θέματα, όχι με εσένα καλέ μου αναγνώστη.

Giatarampoura

Στην Πάτρα το λεωφορείο της γραμμής 2 έχει την ονομασία Ταραμπούρα. Παιδιά, έφηβοι, κρεμανταλάδες, το αστείο πήγαινε κάπως έτσι: "Πως είναι το δύο στα Γιαπωνέζικα;" "ΓιαΤαραμπούρα" έλεγε ο άλλος, ο έξυπνος. Το θέμα είναι πως λέμε στα Γιαπωνέζικα "Και εκεί που νόμιζα ότι όλα είχαν παιχτεί και ακουστεί, τσουπ να 'σου οι Dir En Grey;" Το "τσουπ" πώς μεταφράζεται, ε; Πλάκα στη πλάκα, είναι μπάντα που αν δεν την λοιδωρήσεις για τους γιαπωνέζικους στίχους, μπορεί και να σ' αλλάξει τη (μουσική) ζωή σου.