Βραβείο καλύτερου συγκροτήματος απ' το ζωικό βασίλειο 2009

Εγώ το είπα και το εννοώ: τέρμα τα δίφραγκα και οι μουσικές προτάσεις μέχρι το τέλος της χρονιάς. Μόνον ανασκόπηση και βραβεία και λίστες, αλλά με το δικό μου τρόπο. Ηρθε η ώρα λοιπόν του Καραμανλή, του Βαλαώρα και της απονομής του βραβείου για το καλύτερο συγκρότημα απ' το ζωικό βασίλειο για το 2009, ενα συγκρότημα με το οποίο έφαγα μεγάάάάλο κόλλημα φέτος, για το οποίο έχω κάνει ουκ ολίγες αναρτήσεις, τις οποίες βαριέμαι όμως να ψάξω να βρω -και έτσι όπως έχω ξαναστήσει το μπλογκ είναι λίγο δύσκολο να τις βρει οποιοσδήποτε: Κυρίες και κύριοι, φίλοι μου και φίλες, πασόκοι και πασόκες, σας πρεζεντάρω για νιοστή φορά τους σουπεργουαντέρφουλους Bark Cat Bark: ενάμιση λεπτό αιθέριας ομορφιάς. Ομορφιά ρε μουνιά! για να παραφράσω το γνωστό επιτοίχιο σύνθημα, γαμώ την τρέλα μου μέσα.

Ξαναγάβγισε γάτα, ξαναγάβγισε

Λοιπόν... Εκλογές γίνονται, η μπλογκόσφαιρα θα βογκήξει. Ωστόσο νιώθω πως αδυνατώ πλέον να ανταπεξέλθω σε αυτού του είδους το ιστολογείν. Δεν έχω τίποτε να πω, ή τεσπά δεν έχω κάτι σημαντικό να πω, για την ακρίβεια δεν έχω κάτι σημαντικό να πω που να μην το έχουν πει κι άλλοι, και στην τελική who cares για το τι έχω να πω εγώ; Ασε που τα σοβαρά τα πράγματα, αυτά που αφορούν την πολιτική, την καθημερινότητά μας δηλαδή, δεν θα τα λύσουμε ιστολογώντας αλλά με άλλους τρόπους, που σιγά μην κάτσω να τους αναλύσω εδώ. Οπότε, μόνο μουσική.

Δεύτερο ποστ για το ίδιο συγκρότημα μέσα σε ένα χρόνο; Δεν το συνηθίζω αυτό. Ωστόσο οι Μπαρκ Κατ Μπαρκ βγάζουνε και δεύτερο άλμπουμ, μετά το εξαιρετικό Á Lífi, το επίσης εξαιρετικό και τόσο μα τόσο γλυκόπικρο Cittadinanza.