Μη με κοιτάζεις με μάτια που κλαίνε και χείλη που καίνε

Νομίζω πως το έχω πει παραπάνω από μία φορά ότι έχω ένα ψιλοθεματάκι κολλήματος τρελού με τους Flaming Lips. Δεν θα πω τίποτε, μόνο κάτι που το είχα απωθημένο: Τι να κλάσουν κι οι Animal Collective;

Ορίστε, μια παλιά ζωντανή εκτέλεση... Δείτε όμορφιά πάνω στη σκηνή. ΑΑαααααααααααααα! Σχεδόν κάβλα.

Βραβείο μεγαλύτερου επανακάμπτοντος κολλήματος 2009

Οπως ίσως έχω ξαναπεί, παλιά είχα μεγάλο κόλλημα με τα Φλεγόμενα Χείλη, τσι Φλέημιγκ Λιπζ ντε. Κάποια στιγμή τους βαρέθηκα, τους ξέχασα. Αλλά φέτος με το νέο τους δίσκο ξαναμανακόλλησα χοντρά. Ειδικα όταν βλέπω κάτι τέτοιες τηλεοπτικές τους εμφανίσεις. (θα αφήσω το πλήρες μέγεθος του βιντέου, ίσως για πρώτη φορά, σε αυτό το ιστολόγιο, γιατί είναι πραγματικά υπέροχο να τους βλέπεις...)

Τα φλεγόμενα χείλη με βυθίσαν σε σκέψεις

The Colbert Report	Mon - Thurs 11:30pm / 10:30c
The Flaming Lips - Convinced of the Hex
www.colbertnation.com
Colbert Report Full Episodes Political Humor Health Care Protests

Σκέψεις κατά τη διάρκεια παρακολούθησης αυτού του βιδεου:
Πφ... Διαφημίσεις και στην ονλάιν τιβί; Φλέημιγκ Λιπζ; Τι να κάνουν ετούτα παλικάρια; Τι κόλλημα είχα φάει όμως τότε με το Σοφτ Μπούλετιν! Σκατογέρασε ο Γουέην. Διπλη κιθάρα; Λεντ Ζεπελιν; Γουάου. Πολύ ροκ. Αντε να δούμε τι μαλακίες παίζουν σήμερα πλέον. Θέλω ένα τσιγάρο - γιατί το έκοψα είπαμε; Βαρετό. Μονότονο. Εξυπνο αυτό στο μπάσο. Γαμεί ο ντράμερ. Γαμεί το ξέσπασμα. Γαμεί η παράνοια. Ευτυχώς ο Γουέην χρησιμοποιεί την κανονική του φωνή. Γαμούν τα πληχτράκια του κιθαρίστα με τις δύο κιθάρες. Ωραία χτυπιούνται όλοι μαζί. Ωραίος ο κρουστός, αν και λίγο διακοσμητικός. Αλλά ως διακόσμηση γαμεί. Οπως και τα -πώς τα λένε;- κόνγκας του Γουέην. Ψυχεδελέ φάση. Μπράβο. Πολλά ντραγκς. Κλισέ η φράση. Αλλά είναι σαν να χουν πάρει πολλά ντραγκς. Αλλά δεν παίρνουν πλέον λέει. Απαπαπα, πολύ καλό. Μπράβο. Να θυμηθώ να ακούσω τι έχουν κάνει απ' την εποχή του Γιοσίμι μέχρι σήμερα. Τέλειο το μπλουζάκι του μπασίστα, θέλω κι εγώ ένα τέτοιο. Αυτά τα κρωξίματα του κιθαρίστα με τις δύο κιθάρες και τα σπούκι πλήχτρα πολύ με αρέσουν. Μπράβο. Φοβερό κομμάτι. Χαίρεται κι ο Κόλμπερτ. Κι εγώ χαίρομαι. Αντε, πίσω στη δουλειά. Κυριακάτικα, πρωινιάτικα.