Βραβείο ξαφνικότερου ξεσπάσματος σε τραγούδι 2009Α να χαθείς, με κοψοχόλιασες, παλιόπαιδο!

Στους Wye Oak. Σας εφιστώ την προσοχή ακριβώς με τη συμπλήρωση ενός λεπτού.

Read more...

Βραβείο καλύτερου "τι κρίμα που δεν γεννηθήκαμε στις ΗΠΑ" συγκροτήματος 2009

Ετσι όπως στα λέω αδερφέ. Είσαι προπονητής ποδοσφαίρου ας πούμε κι έχεις την ατυχία να είσαι απ' το Εστορίλ της Πορτογαλίας. Ε, δεν θα γίνεις ποτέ αποδεχτός ως προπονητής: θα είσαι αιωνίως ο καρπουζάς απ' το Εστορίλ, όπως η Ντόρα η κόρη του αποστάτη και ο Σαλπιγγίδης χαμάλης στα ψαράδικα της Νορβηγίας. Εστω λοιπόν ότι είσαι απ' την Κοΐμπρα της Πορτογαλίας αλλά απ' τα σωθικά σου βγαίνουν νότες αμερικανοφολκικές, επιπέδου τουλάχιστον Γκραντ Λι Μπούφαλο, μη σου πω και Σαγιονάρας Σαμπίνο. Φευ, δεν είναι αρκετό για να γίνεις αποδεχτός ως σημαντικός. Τι κρίμα! Παραμένεις βλαχάκι απ' την Κοΐμπρα, γουαναμπί αμερικανάκι. Κι ας γράφεις τόσο ωραία τραγούδια σαν κι αυτό.



Σον Ράιλι και οι Σλόουράιντερζ.

Read more...

Ποιος θυμάται τη σήμερον ημέρα την Τουίγκι; (ποιαν;)

Το ζήτημα είναι αν στο μέλλον θα θυμόμαστε και τους Τουίγκι Φροστμπάιτ, που στο διαδίχτυο κάποιοι ειδικότεροι από εμέ τους λανσάρουν ως post-pop (ήρθε η ώρα και της ποστ ποπ, μετά το ποστ ροκ, το ποστ μέταλ... Αλίμονό μας, αν προκύψει και ποστ χιπ χοπ... Ωραίο βιντεοκλίπ btw.

Read more...

Νέοι Πόρτισχεντ ρε μουνιά!

Portishead - Chase The Tear from Mintonfilm on Vimeo.

Δεν έχω να προσθέσω τίποτε. Λεφτομέρειαι εδώ. Συγγνώμη για τη βωμολοχία του τίτλου, ήτο μια προσπάθεια απομιμήσεως του κλασικού επιτοίχιου συνθήματος "Αγάπη ρε μουνιά".

Read more...

Φάλαιναι ελεύθεραι επαγγελματίαι

Freelance Whales



Στρίψε το γάρο
ξέχνα τη Λύτρα τη Μάρω
μη φας σούπα, έχουμε γλάρο
πάφα πούφα σα φουγάρο
κοίτα το φωτάκι πέρα στο φάρο
να περιμένεις θα 'ρθω να σε πάρω
με τ' άλογο πάνω στο κάρο.

(απ' την 345η, για την ώρα ανέκδοτη, ποιητική μου συλλογή: "Αεροβόλο στο Βόλο, γίδι στο Γαλαξίδι")

Read more...

Στα πούπουλα σε έχω...

...αν και προβλέπεται να μην σ' αρεσουν (ναι σε εσένα μιλάω). Η αλήθεια ειναι οτι το ροκ της Αμερικής είναι ολίγον τι του -κολλεγιακού- κιλού. Αν το δουν λίγο πιο κουλτουρέ θα ψωνίσουν αρμένικα, θα γράψουν κανά τεστ στα μαθηματικά, θα βάλουν λίγο πυρηνική φυσική, κανά ουρλιαχτό κλπ. Έως εκει...

Μέσα σε όλα αυτα δύο μπάντες μου έχουν κάνει εντύπωση με την πρώτη. Η μία ειναι οι Fair to Midland και οι άλλοι οι Rishloo. Δεν ξέρω γιατί. Ίσως είναι κι αυτοί του κιλού. Ίσως όμως όχι. Υπάρχει μια δραματική γλύκα στον ήχο τους, μια ζεστασιά και μια ταπεινότητα.



http://www.myspace.com/rishloo

Αυτά.

Read more...

Είδες οι Δανοί;

Δανοί, κακομούτσουνοι (ελπίζουν μόνο να μην γνωρίζουν τηn ελληνικήν και διαβάσουν αυτό που μόλις έγραψα), παίζουν ωστόσο -ανέλπιστα- μουσικάρες. Το όνομά τους μάλιστα, Kitty Wu, προτού επισκεφτώ το myspace τους, με παρέπεμπε σε κάνα γκομενάκι και τρέχανε τα σάλια μου εκ των προτέρων, βέβαια μετά είδα τις καραμουτσουνάρες τους κι έτρεχα να βρω σφουγγαρίστρα να μαζεψω το σιέλο μου... Αλλά η μουσική... ααα... η μουσική τους! Μουσική-γκομενάκι, να σου τρέχουν τα σάλια, λιγούρη, σεξιστή, ακριδοψώλη, πρωκτοδιευρυμένε (πόσο πιο κάτω θα ρίξω το επίπεδο; πόόόσο;) ΠανωΚ. Ορίστε κι ένα τραγουδάκι τους. Εξαιρετικό.

Read more...