Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Σημειώσεις για το μουσικό 2015

Μια χαρά χρονιά ήταν (δυστυχώς μόνο μουσικά, τουλάχιστον για μένα) το 2015, καλή μουσική συνεχίζει πάντα να βγαίνει, απλώς ηλικιακά η γενιά του ΄78 έχει μπει στη φάση που νοσταλγεί τα 90ς (ψιλοέλεος δηλαδή, αν το δεις ψύχραιμα) γιατί τότε ήταν η χρυσή της νιότη, με το αυτί παρθένο, με συνέπεια κάθε παπαριά που ακούγαμε τότε να μας φαίνεται καλύτερη απ' ό,τι (μπορεί να) ήταν στην πραγματικότητα.
Υπάρχουν πολλοί που έχουν ακούσει τόση μουσική στα σχεδόν σαράντα χρόνια του βίου τους που έχουν γκώσει και δεν βρίσκουν τίποτε καινούργιο να ακούσουν κι όλα τούς μοιάζουν ίδια. Σεβαστό. Αλλά δεν έχω άποψη επ' αυτού, μουσικά είμαι ικανοποιημένος, βρίσκω ωραία πράγματα να ακούω κάθε χρόνο, η μόνη διαφορά με το παρελθόν είναι ότι δεν θυμάμαι στίχους, ονόματα συγκροτημάτων και τραγουδιών τόσο εύκολα όσο παλιά. Και έχει λείψει, λόγω του ντάουνλόντιγκ, εδώ και χρόνια, η λαχτάρα του "αγοράζω ένα βινύλιο και σπεύδω σπίτι να τον ακούσω πολύ προσεχτικά". Τώρα, τα φακελάκια συσσωρεύονται στον σκληρό δίσκο και η συνηθισμένη απάντηση που δίνω, όταν με ρωτάνε σχετικά, είναι "ναι, το κατέβασα, αλλά δεν πρόλαβα να τ' ακούσω ακόμη".
Μέσα στο 2015 πρόλαβα ν' ακούσω πολλή και πολύ καλή μουσική, ενίοτε δε και συγκλονιστική. Κι αυτές είναι, εν είδει πολύ πρόχειρων σημειώσεων, οι εντυπώσεις μου.

Οι δύο δίσκοι που άκουσα περισσότερο φέτος (άρα, καταπώς συνηθίζεται, θα έπρεπε να τους βαφτίσω «οι καλύτεροι του 2015», αλλά ας προσπαθήσω ν' αποφύγω τέτοιους χαρακτηρισμούς): το Carrie and Lowell του Sufjan Stevens και το Agent Intellect των Protomartyr. 
Δίσκοι που μ' ενθουσίασαν, δηλαδή αν έκανα λίστα θα ήταν πολύ-πολύ ψηλά: το πόνημα των Bill Wells/Aidan Moffat καθώς κι αυτά των The You and What Army Faction, της Shilpa Ray. 
Αλλοι καλλιτέχνες που οι δίσκοι τους επίσης μ' ενθουσίασαν αλλά για κάποιον ηλίθιο λόγο δεν ήθελα να τους βάλω στην παραπάνω αράδα: thee holy strangers, adolph plays the jazz, teeth of the sea, girls names, blml
Δίσκοι που με άρεσαν πάρα πολύ, ή και κάπως λιγότερο, από λίγο-πολύ σταθερά καλούς ή τεσπά καταξιωμένους στη συνείδηση του μουσικού κοινού καλλιτέχνες: Low, Calexico, Belle and Sebastian, Marc Almond, Jay Jay Yohansson, Blur, Charlatans, New Order, Noel Gallagher, Wire, the Mighty Stef, Mercury Rev . 
Λίγη τζαζ: Verneri Pohjola, Kamasi Washington.
Λίγο πανκ: Downtown boys, sonny vincent and rocket from the crypt
Πιανάκια, πειραματισμοί και εύθραυστη μελαγχολία: Ludovico Einaudi, Arnalds/Frahm, chopin project,  Tania Giannouli Ensemble
Περίμενα περισσότερα αλλά δεν πειράζει και πάλι με αρέσατε: Ναντίν Σα, Πτι Νουάρ, Τζον Γκραντ, Sleatter Kinney.
Αλλοι  πολύ καλοί δίσκοι από καινούργιες (για μένα) γνωριμίες ή και παλιότερες που τις είχα ξεχάσει: Ought, Ghostpoet, trembling bells, algiers, mystic braves, surf city, revolutionary army of the baby jesus, gunman and the holy ghost, drenge, autobahn, drenge, benjamin clementine, duncan c, desperate journalist.
Βλακεία της χρονιάς που δεν μπορεί να αναπληρώσει το νασιοναλικό (μου υπαρξιακό) κενό: EL VY.
Βλακεία της χρονιάς που ίσως δεν πρέπει πλέον να λογίζεται ως μουσικός/τραγουδίστρια, αλλά ως ένα γενικότερο art project/installation, αφού έτσι πλέον δείχνει να αντιλαμβάνεται η ίδια τον εαυτό της συνολικά ως παρουσία: Bjork.

Κατά τ' άλλα μες στο 2015, αναθεώρησα και επανεκτίμησα τη ρέγκε ως είδος μουσικής αλλά και το βάθος της δισκογραφίας των Rolling Stones (χεστηκατε).

Βαριέμαι να βάλω λινκ στα ονόματα των καλλιτεχνών ή να τσεκάρω αν τα έγραψα σωστά. 

Όλο και κάτι θα έχω ξεχάσει, δεν βαριέσαι.


Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Ντε Λίλο


Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

όχι των Ντορζ ούτε του ΠΑΣΟΚ

συμπαθέστατο, αλλά τα παλικάρια έχουν μπλέξει τη χίπικη και τη ρέιβ αισθητική, όχι φυσικά ότι δεν συνδέονται οι δύο, αφού άλλωστε, μετά του εξήντατόσο, το επόμενο καλοκαίρι της αγάπης λέγεται πως ήταν αυτό των ρέηβζ, του ογδόντατόσο.


Τρίτη, 22 Δεκεμβρίου 2015

Η επιστροφή του φυστικοβούτυρου ή φυστικοβουτύρου;

Πόσο σοβαρά να πάρεις έναν τύπο που έχει γράψει ένα τραγούδι για το φυστικοβούτυρο, ο οποίος στην (απολαυστική) αυτοδισκοκριτική του στο μπαντκαμπ γράφει πως το συγκεκριμένο άσμα αποτελεί ένα μελλοντικό σούπερ χιτ, απολύτως πιασάρικο, το οποίο θα τραγουδιέται από μαζορέτες ή σχολικές χορωδίες και θα προκαλέσει σειρά ερασιτεχνικών βίντεο που θα γίνουν βάιραλ;


οράματα

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

Τετάρτη, 16 Δεκεμβρίου 2015

Τρίτη, 15 Δεκεμβρίου 2015

Σάββατο, 12 Δεκεμβρίου 2015

ο δεύτερος τροχός


Με δύναμη από το Ρότερνταμ...

... και την πειθώ των The Devil's Blood, ένα ενδιαφέρον αμάγαλμα death rock, doom και post-punk.


Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

ποιος;


Στην Αγία Πετρούπολη αδερφές μου. Στην Αγία Πετρούπολη.

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

ζωολογικός κήπος



Άι παράτα μας...

Λίγο η ενασχόληση με τα φανζίνς, λίγο το indie DNA της Πάτρας, λίγο "να ακούσουμε κάτι φωτεινό μπας και μας προσέξει καμιά κοπελιά", κάπου εκεί στο 1995 έπαιζε στο πικάπ ωραία μουσική.


Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2015

Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2015

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2015

γλυκιά θανατερή πόλκα


Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2015

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

κρασί


Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2015

Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2015

Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2015

Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2015

ΑΒΓΔΕ...

Αν πω ότι γνωρίζω τον χώρο του ποστ, θα πω ψέματα. Μια αλήθεια όμως που απερίφραστα μπορώ να πω είναι ότι οι Ιάπωνες αυτοί είναι από τις μεγάλες μου αδυναμίες. Αυτό είναι το πρώτο τους τραγούδι, από το επερχόμενο πρώτο τους άλμπουμ.

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Βασιλιάς του χρόνου

Νύχτα. Ο πάτος του ποτηριού μου ακόμη μυρίζει βότκα. Με φωτίζει η οθόνη του υπολογιστή. Παίζουν οι Magyar Posse στα ισχνά ηχεία του. Αναπολώ...


Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2015

Καβάλα παν...

Διασκευάρα. Σουηδοί ντούμστερς που εκτιμούν τους Έλληνες πρόγκστερς.

Θυμάσαι;

- Θυμάμαι, αλλά άσε με τώρα. Κοιμάμαι...


Η αλήθεια είναι πάντα πικρή

Προγκρεσσιβιά που δεν θα αρέσει σε πολλούς ως επιμεταλλωμένο κακέκτυπο των Muse (λάθος προσέγγιση φυσικά κατά την ταπεινή μου γνώμη) που λέει μια μεγάλη αλήθεια:
hope will slow you down


Τρίτη, 29 Σεπτεμβρίου 2015

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

μάγκα μου

Σε κανά 20λεπτο...





"Μισό λεπτό να ακούσω ένα κομματάκι και φύγαμε αγάπη μου".

 

Τρίτη, 4 Αυγούστου 2015

Την αγαπώ...




Μαλάκια (προσοχή στον τόνο)

Από παλιά ελληνική ταινία (ριβίζιτιντ):

Σωτήρης: Πατέρα, πατέρα, δε μου λες, έχει η Αγγλία Σιγκαπούρη Καλαμάτα Ηράκλειο;
(σφαλιάρα από father Κυριάκος)
Σωτήρης: Τι βαράς καλέ;



Εντάξει, το συγκεκριμένο προγκίζει επικίνδυνα, αλλά έχουν πολλά ενδιαφέροντα ποστ ροκ/σινεματικ μέρη οι συμπαθείς Σιγκαπουρινέζοι.

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Σπίτι

Νιώθω καλά στο σπίτι. Κι ας είναι άδειο. Κι ας είμαι μόνος.


Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Μην ευχαριστείς. Δεν κάνει τίποτε...

Σε προλαβαίνω...

Οποιος κι αν το πει αυτό το τραγούδι


Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Μινάρες, μινάρες...

...άλλα όποιος άλλος έχει τα κάκαλα ας γράψει αυτός τέτοια τραγουδάρα.


Οσο πειραγμένο πρέπει να 'ναι ένα τραγούδι

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Από τη χώρα του μουστάκια Αλί Νταεϊ

Ιράν αγάπη μου. Διαφέρει λίγο από το σύνηθες ρεπερτόριο, αλλά δεν μπορώ να κρύψω την αγάπη μου για κάτι τέτοια.


Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα...

... τρεις δεκαπέντε κι έντεκα. Ρώσσικο ποστ ροκ. ΥΓ. Δεν ξέρω αν σας το έχω πει, αλλά -αλήθεια τώρα- έχω μια κούπα με τον Πούτιν και δύο αρκούδες σπίτι μου.

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2015

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Δράμα η κατάσταση

Θέλω δράμα! Δεν μπορώ να το αρνηθώ.

Κυριακή, 5 Ιουλίου 2015

Ηχητικός μέλανας ζωμός...

Μαυρίλα που θεριεύει μέσα μου.

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Κάνε το σταυρό σου να πάνε όλα καλά...

Μη μασάς. Κόλπο είναι, αλλά δεν πιάνει...


Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Chelsea - Wolves = 0-0

Όταν οι γυναίκες παίζουν μπάλα...


Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Ελβετικός σουγιάς

Δαρίος: γνωστός αυτοκράτορας του ελβετικού post-metal. Τίμιο και εξαιρετικά συμπαθές...

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2015

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Κυριακή, 19 Απριλίου 2015

Σάββατο, 18 Απριλίου 2015

Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

ουφ

κουβεντολόι

άντερα γκράουντ


ένα και πενήντα οκτώ


μπελάς, χαρτινο το καραβάκι

Παρασκευή, 10 Απριλίου 2015

κατάσκοποι, θαλάσσια πλάσματα


Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Not the end

Δεν είν' απ' τα θέματα που θες ν' ασχοληθείς, παρόλα αυτά σε εξαναγκάζουν να το κάνεις τα τραγούδια που ακούς, με το αναπόφευκτο τέλος, ακριβώς αυτή η ποπ-ροκ μουσική που πρωτογράφτηκε για να κάνει τα αγόρια και τα κορίτσια να χορεύουν, αποθεώνοντας τη χαρά της ζωής, ωστόσο δεν γινόταν να μην ασχοληθεί αναπόφευκτα και με το αναπόφευκτο, με την αντίθετη πλευρά του νομίσματος, αυτήν την λέξη που τόση ώρα αποφεύγω να γράψω και να προφέρω, να προφέρω με τη μανία, την απόγνωση και την παραίτηση που την πρόφερε ίσως ο Robert Smith στο 100 years «It doesn't matter if we all die», κι αυτή ήταν η πρώτη φορά που με τσάκωσα να επαναλαμβάνω μηχανικά κάτι, τη σημασία του οποίου δεν την αντιλαμβανόμουν, διότι αν την αντιλαμβανόμουν πλήρως και σε βάθος θα έλεγα «χριστέ μου τι μαλακίες λέω, φυσικά και πειράζει», και θα το γύρναγα στιχουργικά σε κάτι του τύπου I wanna live από Ramones, μη σου πω και σε τίποτε ακόμη πιο χαζοχαρούμενο του τύπου Life is life, αντ' αυτού, μετά τους Cure, αναπόφευκτο το μπλέξιμο με την κεηβική εκδοχή του αναπόφευκτου, το ελαφρώς σαρκαστικό death is not the end, που άλλο να τ' ακούς μόνο από τη σπηλαιώδη φωνή του Κέηβ κι άλλο από τη φωνή-ζαχαρωτό της Κάιλι, που το σιγατραγουδούσε μαζί του, και κάπως έτσι -προσπερνώ χιλιάδες άλλα ποπ και ροκ θανατερά τραγούδια- φτάνουμε στα φετινά καμώματα του Σούφγιαν Στίβενς, στον ύψιστης ομορφιάς καινούργιο του δίσκο, όπου με τον απολύτως καταπραϋντικό ψίθυρό του σε πείθει να επαναλαμβάνεις  μαζί του στο fourth of July «we're all gonna die», εν είδει κάποιου ξορκιού, ακριβώς απ' αυτά που, παρά τη θεματική τους και χάρη στην ομορφιά τους, ξορκίζουν τον θάνατο και διώχνουν τη σκέψη του, την ιδέα του, όχι τον θάνατο καθ' αυτόν, μακριά. 


Πέμπτη, 2 Απριλίου 2015

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

H Jess έφτιαξε spaghetti σήμερα

Έλα. Θα είναι και οι Αρχαίοι μαζί της. Μπορεί να περάσει και ο Καστανέδα.

είναι νωρίς ακόμη για τέλη Ιούλη

στον ουρανό, τίποτε δεν συμβαίνει

να μην τα ξεχνάω, γιατί μετά άντε να τα θυμηθώ

δεν έχω καταλήξει, κάπως κουλοί με φαίνονται

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Kαλληστεία


Με καλλιστεία τις παίρνουν στα συγκροτήματα πλέον και μας ληστεύουν τις καρδιές με τη φωνή και την όψη τους; Έλεος. Άνθρωποι είμαστε. Αδύναμα πλάσματα. Κατά τ' άλλα μαλλιάδες, γιεγιέδες, αγροί και ήλιοι σε ένα πολύ δυνατό τραγούδι που αν ήταν άλλοι θα το είχαν κάνει τρίλεπτο και θα είχαν χεστεί στη δόξα και στο χρήμα. 

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2015

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Οχι γιατί είσαι τεμπέλης

εχει δόντια η θάλασσα;


Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή, 8 Φεβρουαρίου 2015

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Πέμπτη, 5 Φεβρουαρίου 2015

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

αιώνια καλοκαίρια


ποπγκανζ, ποπφίξιον, λαβτζάνκυ.


Σάββατο, 10 Ιανουαρίου 2015

Χαιρέτα μου τον...

"this world is stitched with schemes, where once there was reality" 
Νομίζω ότι με αυτές τις δυό προτάσεις, οι Rishloo μίλησαν για όλες τις μεγάλες απάτες που μας τυραννούν, αλλά απολαμβάνουμε να τις ζούμε. Comfort zones υπάρχουν για όλους μας. Σε όλα τα σχήματα. Σε όλα τα χρώματα.

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Ζήσε Mayan μου να φας τριφύλι...

The Mayan Factor - Warflower. Από το πρώτο τους άλμπουμ (από τρία στο σύνολο) "In Lake' Ch". Ακουστικό/κιθαριστικό ροκ, εναλλακτικό, μελωδικό, βραχνό, ρυθμικό, τόσος ηλεκτρισμός όσο πρέπει, βαθιά ανάσα, κομματάρα.