Παρασκευή, 25 Ιουνίου 2010

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Οταν μεγαλώσω θέλω να γίνω σαν τον Χάου Γκελμπ και να ζω εκεί που γυρίστηκε αυτό το βίντεο


Ελα μη μου πεις, οφείλεις να το παρδεχτείς, σου 'χει συμβεί και σένα: υπάρχουν κάποιοι καλλιτέχνες που τους εχτιμάς βρε παιδάκι μου, τους νιώθεις πολύ δικούς σου, κι ας μην κατέχεις το σύνολο της δισκογραφίας τους, κι ας μην τους ακούς κάθε μέρα. Κάπως έτσι νιώθω ας πούμε εγώ για τον Χάου Γκελμπ, των καλτ θρύλων Τζάιαντ Σαντ, που αφού παρέδωσε ένα κάρο άνισες αλλά συχνά συναρπαστικές δουλειές με το προαναφερθέν γκρουπ, τώρα τελευταία κυκλοφοράει χωρίς να οπλοφοράει μονάχος, σόλο που λέμε, και μάλιστα πριν από δύο τρία χρόνια με είχε στείλει αδιάβαστο μ' εκείνη τη δισκάρα που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσεις αν δεν έχεις ακούσει, το there's no angel like you, ε λοιπόν τώρα ξαφνικά μας πετά στα μούτρα ένα φανταστικό εξώφυλλο, ενα φανταστικό βίντεο κι ελπίζω ένα φανταστικό άλμπουμ, με πολύ σπανιόλικο, φλαμέγκο χρώμα. Αντε γιατί καιρό τώρα νιώθω την ανάγκη μιας κάποιας ανακάλυψης, αποκάλυψης, συγκάλυψης, προκάλυψης και επάλειψης με αντηλιακό σε μια παραλία...

UNEVEN LIGHT OF DAY. Howe Gelb & A Band of Gypsies [HQ] from eureka music on Vimeo.


Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

Μόνο σε βισιέφ

Σήμερα ένας καλός συνάδερφος μου έκανε δώρο αυτό το σιντί. Χαίρομαι. Είμαι χαρούμενος. Νιώθω χαρά. Διότι κατά τ' αλλα, τα πράγματα ζορίζουν πολύ.


Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

Διχασμός

Απ' το πρωί σήμερα ακούω σαν μανιακός Σούπετραμπ, ωστόσο βαθιά μέσα μου παραμένω μια ξεσηκωμένη, οργισμένη μοϊκάνα.

Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Αγαπημένα σπορ: τέννις γυναικείο, μπιτς βόλεϊ γυναικών και καλλιτεχνικό πατινάζ

Χτυπάει το τηλέφωνο στη δουλειά, κι είναι ένας φίλος καρδιακός και λίγο μπύθος και τρόλης, αλλά σε φάση σοβαρή με ρωτά αν ξέρω τη Ραϊκάρντα Παρασόλ, ποια; τον ρωτάω εγώ, τη Ραϊκάρντα Παρασόλ, μου λέει συλλαβιστά, όχι δεν την ξέρω, του λέω αλαφιασμένος απ΄την προοτπική να μου ΄χει ξεφύγει κάτι συνταραχτικό στη μουσική σκηνή, ψάχτην μου λέει ο φίλος, είναι φάση νουάρ στη μουσική, γουστάρω του λέω θα την ψάξω, και τη βρίσκω και ακούω, και λίγο το νουάρ, λίγο και η φωνή της το μυαλό μου πήγαινε σε μια γκόμενα και πολύ εξωτικιά να ούμε, αλλά όχι βλέπω αυτό το βίντεο, βλέπω και το βιντεάκι, και λέω, Χριστέ και Παναγιά μου αυτή είναι ίδια η Χριστίνα η Αγκι η Λέρα... Είδες το ξανθό φωνή και στιλ;

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Αυτοδώρο

Λίγο μετά που 'χε διαρρεύσει, συζητάγαμε με τον Kapetank, και τού εκμυστηρεύτηκα ότι "εντάξει, πειρατεία ξεπειρατεία, βιομηχανία ξεβιομηχανία, αυτόν το δίσκο θα τον αγοράσω, και μάλιστα σε βινύλιο". Εγώ, όπως βλέπεις, δεν είμαι ΓΑΠ, τις υποσχέσεις μου τις υλοποιώ.
Αλλο που έμαθα σήμερα σχετικά με το εν λόγω άλμπουμ: το δισκοπωλείο απ' όπου αγόρασα τ' άλμπουμ είχε ξεπουλήσει τα σιντί. Σύμφωνα με τον υπάλληλο του καταστήματος, το σιντί έχει σχεδόν ξεπουλήσει σε όλη την Ελλάδα, και κανείς δεν ξέρει πότε θα έρθουν νέες παραλαβές. Για αυτό συννασιοναλίστες και συννασιοναλίστριες, τρέχτε να προλαβετε!

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

Ουστ!

Ντάξει αυτά τα τυπάκια, Αγκένστ Μι, ποτέ δεν με συγκλόνισαν, αλλά είχαν βγάλει ένα ας πούμε συμπαθές δισκάκι, το Νιου Γουέηβ, πριν από λίγα χρόνια, οπότε ειπα να ρίξω ένα αυτί στο νέο τους άλμπουμ, όπου ανάμεσα σε άλλα φριχτά, πραγματικά απαίσια, για τον πούτσο, τραγούδια, υπήρχε κι αυτό, το οποίο συνοδεύει την αθλιότητά του με ένα έτι αθλιότερο βίντεο. Η αθλιότητα είναι τόση, έχει ξεχειλίσει και πλημμυρίσει το χώρο που αναπόφευκτα αποφάσισα να τη μοιραστώ μαζί σου. Μιλάμε, πολύ χάλια.

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

#^&#^&@#

Somebody said to me
You know that I could be in love with almost everyone
I think that people are
The greatest fun


Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

Πού είν' το μυαλό μου γαμώ την τρέλα μου;



Αυτόν εννοούσα, αγαπητέ GT. Εγώ έχω κολλήσει. Maxence Cyrin.

Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Δάρνακες, λέμε ρε

Αυτό το τραγούδι είχα την τύχη να τ' ακούσω αρκετά χρόνια πριν σε μια πρωτόλειοα μορφή. Αργότερα έχασα την επαφή με τους Δάρνακες και όσες φορές τους είδα λάιβ δεν θυμάμαι να παίζουν αυτό το τραγούδι. Είχα την εντύπωση ότι το 'χαν παρατήσει, ωστόσο συχνα πυκνά εγώ ψιθύριζα μέσα μου: οι αισθήσεις μου δεν λειτουργούνε μα λειτουργούν καλά οι παραισθήσεις μου. Και σήμερα, ακούγοντας στο γιουτιούμπ, τραγουδάκια απ' το νέο τους άλμπουμ, Libra - To προξενιό της Αντιγόνης, άκουσα την επικαιροποιημένη, πραγματικά συγκλονιστική και απίστευτη εκτέλεση του τραγουδιού. Δάρνακες, να 'στε καλά!