Τρίτη, 13 Ιουλίου 2010

Μπαμπά, τα ζομπι είναι χορτοφάγα;

- Σε σαλάτα τα τρώνε παιδί μου. Για να σπάει η κρεατίλα...

Μάλλον θα φάω βρίσιμο από τον Πανούλη, αλλά δε βαριέσαι; Το ορίτζιναλ ειναι μεγάλο άσμα, από τα μεγαλύτερα ποτέ. Τούτο εδώ είναι ο ορισμός της δημιουργικής διασκευής. Προσαρμοσμένο στο ύφος των Breed 77 και με απόλυτο σεβασμό στο πρωτότυπο, ακροβατεί περίτεχνα ανάμεσα στα κλισέ του heavy metal, τις "χαριτωμενίες" του rock και τους πιθηκισμούς του nu metal δίχως να εξευτελίζεται (:εγώ νομίζω).



ΥΓ: Τελικά τι θα γίνει; Θα αφήσουν το Γιλβρατάρ να κατεβάσει ομάδα στις διοργανώσεις, γιατί από το 2007 μας έχουν στο φτύσιμο ο Πλατινής και οι παρέα του;

4 σχόλια:

Go-Go είπε...

Όχι άλλο Brrrreed 77, όχι άλλο... Πανούλη μαστίγωνε.

kostasK είπε...

Βασικά καιρός ήταν να γίνει αυτό το τραγούδι metal διασκευή. Έχει τη δυναμική δλδ.
Αξιοπρεπής διασκευή, δε λέω. Αυτό που λες: σοφά πρσαρμοσμένο. ΜΕ άρεσε η χρήση της κλασσικής κιθάρας, αντί του γνωστού ριφ.

GT είπε...

Xese mas re Lady GoGo. Se exei pixei o Angie me auta kai tin plironoume emeis. Mpantara einai ta paidia, me oles tis adynamies kai ta protairimata tous.

Aurio sou yposxomai tha sou doso ena oraio tragoudaki gia tin ekpompi. Sto diko sou style.

GT

ΠανωςΚ. είπε...

Διασκευάρα.

Εχω απαντήσει και κάπως έτσι:
http://panokato.blogspot.com/2010/07/blog-post_14.html