Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009

Bραβείο καλύτερου συγκροτήματος που με πρότεινε ν' ακούσω ο μεγάλος μου αδερφός μέσα στο 2009

Βεβαίως, ήξερε τι έκαμνε ο bro. Ήξερε ότι έχω αδυναμία, απ' τα μικράτα μου, στον Τομ Πέτυ, του οποίου το Γκρέητ Γουάιντ Οπεν ήτο ο πρώτος δίσκος που απέκτησα ποτές. Κι εδώ κάνω τη σύνδεση την τρομερη, ατενσιονάρετε σας πλιζάρω: το πρώτο συγκρότημα που είχε φτιάξει στα μικράτα του ο κυριος Τομ Πέτυς ήτο οι Μαντκρατς. Οι οποίοι αργότερα διελύθησαν χωρίς να κάνουν τίποτε αξιοσημείωτο. Ομως ο καλός ο κύργιος Πέτυς δεν τους ξέχασε, και τώρα στα γεράματα επανασυνδέθηκαν και βγάλανε και δίσκο, όχι στην εκκλησία, αλλά σε εταιρεία. Ορίστε ένα δείγμα, ζόρικου, πολύ ζόρικου, αμερικάνικου παλιομοδίτικου ροκ, το οποίο εμένα πάντως πολύ με αρέσει κι ας το παίζω και εναλλαχτικός ναούμε...


Δεν υπάρχουν σχόλια: