Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Αφατα άφαντη κι αφάνταστη φαντασιακή νοσταλγία:
Για φαντάσου φαντασία να φανταστεί φαντάρος φάντασμα;

Που λες, νιώθω, έχω, με κυργιεύει, με πλημμυρίζει, με αποσυντονίζει, με αποπροσανατολίζει, με εξοστρακίζει, με πνίγει, με βασανίζει, με κάνει να γράφω αηδίες στο διαδίκτυο μια νοσταλγία, για τσι μέρες τις παλιές, που ήμανε μικιό κοπέλι, ας πούμε το 1992, χρονώ δεκατεσσάρω, και μάθαινα λέξεις μαγικές, δεν ξέρω από πού, όπως σουγκέηζ... Κι έρχεται μετά από 18(!) χρόνια ο συνιστολόγος GT να με ρωτήσει, ποιον εμένα, τι σκατά μαλακία είναι το σουγκέηζ... Ποιον; Εμένα; Ξέρει άραγε ποιος είμαι εγώ ρε;



ΥΓ: GT, σε έστειλα και μέηλ.

4 σχόλια:

GT είπε...

Na me sympathas re mastora. Alla den eimai gnostis olon ton idiomaton pou ypirxan i yparxoun sti mousiki. Den ithela na se prosvalo. Alloste etrexa se esena, giati ixera oti xereis. Einai fantastiko na exeis enan fantastiko filo, pou den fantazetai fantarous, alla stoxazetai stoxous se nyxterini voli tou 365 MTP. Alitheia leo

ΠανωςΚ. είπε...

Greeklish re sy? Dropi re sy.

super είπε...

souvlaki

ΠανωςΚ. είπε...

Με απ' όλα εννοείται, έτσι;